Ontstaan van het OCCR

Op woensdagmiddag 6 april 2005 valt het systeem op de treindienstleiderspost Utrecht deels uit. Dit is het begin van een reeks van storingen die vooral op donderdagmorgen 7 april tot chaos op het spoor leidt. Niet alleen rond Utrecht, maar in bijna heel het land. Vele reizigers stranden of komen met grote vertraging aan op hun bestemming. Tijdens deze storing wordt duidelijk dat de samenwerking tussen de betrokken partijen beter kan en moet. Het idee van het OCCR is geboren.

Analyses leggen de vinger op de zere plekken van storingen en calamiteiten. Te weinig mensen hebben een overzicht van het grotere geheel. Het regelen van belangrijke processen vindt te ver van elkaar plaats. Deze en andere uitkomsten zijn meegenomen in de ontwikkeling van het nieuwe OCCR.

Lerend ontwikkelen

De daaropvolgende jaren zijn nodig om het OCCR-concept uit te werken en om alle neuzen dezelfde kant op te krijgen. Daarbij staat het principe van het ‘lerend ontwikkelen’ centraal.

Dit betekent dat er vooraf geen uitgewerkt plan van het OCCR wordt gemaakt. Door goede ideeën uit te proberen en eventueel bij te schaven, wordt het OCCR gebouwd op de kennis en ervaring van alle deelnemers. Met als resultaat dat de OCCR-samenwerking op 1 februari 2010 van start gaat vanaf drie tijdelijke locaties en dat op 8 oktober 2010 de control room door de deelnemers in gebruik wordt genomen.